Pomysł usypania kopca zrodził się w roku 1930, w dziesiątą rocznicę II Powstania Śląskiego. Prace trwały w od roku 1932 do 1937. Jego budową zajmowali się śląscy powstańcy, którzy w ten sposób chcieli uczcić dziesiątą rocznicę powrotu tych terenów do państwa polskiego. W związku z symboliczną datą wyzwolenia, kopiec otrzymał taką nazwę. Ciekawostką jest fakt, że ziemię do jego budowy sprowadzono z różnych miejsc gdzie walczyli i ginęli Polacy. W kopcu znajduje się garść ziemi z Helu i Gdyni, z miejsc walk powstańców wielkopolskich, z Bydgoszczy i Gniezna, spod Olkusza z Cerlicka, z Góry św. Anny, z Kędzierzyna, z Cedynii i Łogowa.
Kopiec mierzy 30 metrów wysokości. Znajduje się 356 m n.p.m.
Średnica podstawy to 68 m, objętość 25000 m3. Jego projektem zajmował się inż. E. Zaczyński
|